Ενδεχομένως, ένα σταθερό σημείο της Λεμεσού, που παραπέμπει στην πολύχρονη θαλασσινή της εμπειρία, είναι το Καρνάγιο. Αφορά μια ζώνη γης στη δυτική περιοχή της Λεμεσού, τη βιομηχανική ζώνη της πόλης, μεταξύ παλιού και νέου λιμανιού ή καθώς θα λέγαμε σήμερα πριν από τη Μαρίνα Λεμεσού, όπου για ένα περίπου χιλιόμετρο αιγιαλού στο μήκος και άλλα 300 μέτρα σε φάρδος, οι καραβομαραγκοί της πόλης της Λεμεσού έχουν από το 1968 στήσει τον χώρο εργασίας τους. «Εφαρμοσμένη ναυπηγική και συντηρητές του παραδοσιακού επαγγέλματος τεχνίτη καραβομαραγκού», την αποκαλεί η Πέπη Ορφανίδου σε σχετική εργασία της και έχει δίκιο. Εκεί γίνεται η εφαρμογή του δόγματος όπου δέχεται την Κύπρο ως την Κύπρο των καραβιών..
Το καρνάγιο όμως ως λέξη ευθύς παραπέμπει στην ενετική λέξη carennagio, που σημαίνει, στην ουσία, ένα μικρό, αυτοσχέδιο ναυπηγείο μικρών σκαφών. Πρόκειται για ένα δημώδη όρο, που παρέμεινε ως γλωσσικό μνημείο να παραπέμπει σε μια κοινή παράδοση μιας περιόδου όπου οι Φραγκολεβαντίνοι είχαν το «επάνω χέρι» στη Μεσόγειο και ως εκ τούτου και στην Κύπρο.
Στην ελληνική γλώσσα υπάρχει και η λέξη ταρσανάς, που παραπέμπει στο ίδιο αντικείμενο και προέρχεται από τα βυζαντινά χρόνια. Ο ταρσανάς ή αρσανάς είναι δημώδης όρος της κοινής ναυτικής γλώσσας βυζαντινοτουρκικής προέλευσης. Με τον όρο αυτό νοούνται κυρίως μικρές ναυπηγικές μονάδες και νεώρια, στα οποία ανελκύονται μικρά σκάφη συνήθως αλιευτικά και λέμβοι για καθαρισμούς, υφαλοχρωματισμούς αλλά και φύλαξη.
Παραδόξως, οι άνθρωποι που εργάζονται στο καρνάγιο ή στον ταρσανά - σε μια άλλη εκδοχή που χρησιμοποιείται για να περιγράψει το ίδιο αντικείμενο - δεν είναι ούτε «καρναγιώτες» ούτε «ταρσανιστές» ή κάτι άλλο. Είναι καραβομαραγκοί.
Το καρνάγιο ή ο ταρσανάς είναι ένας χώρος συντήρησης ή κατασκευής μικρών μέχρι μέτριων πλεούμενων. Δεν είναι ναυπηγείο, που παραπέμπει στην κατασκευή μεγάλων εμπορικών πλοίων. Πιο παλιά, υπήρχε μια σαφής διάκριση ανάμεσα στις έννοιες ταρσανάς (το μέρος όπου κτίζεται ένα σκαρί) και καρνάγιο (το μέρος όπου καλαφατίζεται ή γίνεται καθαρισμός του). Ακόμα, ιδίως στην Αμμόχωστο, η χρήση της λέξης εσχάρα ήταν σε χρήση και σήμαινε «εσχάρα ανελκύσεως πλοίων προς καθαρισμό». Έτσι διαφήμιζε ο Φώτιος Τζιάκκας το καρνάγιο του στην Αμμόχωστο.
